Mundipharma Polska Sp. z o.o.

Sevredol®

Substancje czynne:

Morphine sulphate

ICD10:

Zapalenie mózgu w półpaścu   B02.0
Nowotwory złośliwe wargi   C00
Nowotwór złośliwy nasady języka   C01
Nowotwór złośliwy innych i nieokreślonych części języka   C02
Nowotwór złośliwy dziąsła   C03
Nowotwór złośliwy dna jamy ustnej   C04
Nowotwór złośliwy podniebienia   C05
Nowotwór złośliwy innych i nieokreślonych części jamy ustnej   C06
Nowotwór złośliwy ślinianki przyusznej   C07
Nowotwór złośliwy innych i nieokreślonych dużych gruczołów ślinowych   C08

Dostępne dawki:

tabl. powl. 20 mg 60 szt. 69,37 100% 3,20 R 2 Lek bezpłatny na receptę1
1) Nowotwory złośliwe. 
2) Neuralgia popłpaścowa przewlekła.  Wieloobjawowy miejscowy zespół bólowy typu I - odruchowa dystrofia współczulna oraz typu II - kauzalgia. 

Ostrzeżenia:

Środek odurzający - grupa I
Przepisując ten lek pamiętaj: - ilość substancji należy dodatkowo wyrazić słowami; - na recepcie nie można wypisać dodatkowo innych leków; - ten lek można przepisać tylko na miesięczną kurację; - podaj szczegółowy sposób dawkowania;
Doping
Środek uznany za dopingowy.
Ciąża - trymestr 1 - Kategoria C
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Ciąża - trymestr 2 - Kategoria C
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Ciąża - trymestr 3 - Kategoria C
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Wykaz N
Produkt leczniczy zawierający środek odurzający grupy I-N lub II-N.
Upośledza !!
Produkt leczniczy silnie upośledzający sprawność psychomotoryczną; bezwzględny zakaz prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu przez 24 h po zastosowaniu.

Opis:

Wskazania
Zwalczanie średnio nasilonych i silnych bólów, nie ustępujących po lekach o słabszym działaniu.
Dawkowanie
Dawkę należy dobrać indywidualnie w zależności od natężenia bólu, wieku chorego i odpowiedzi na uprzednio stosowane leki przeciwbólowe, tak aby doprowadzić do ustąpienia bólu i utrzymania efektu przeciwbólowego do następnej dawki; nawrót bólu między dawkami wymaga zwiększenia dawek, a nie skracania odstępu między dawkami. Stosować w stałych odstępach czasowych co 4 h. Dorośli i dzieci powyżej 12 rż.: 10-20 mg co 4 h; dzieci 6-12 lat: 5-10 mg co 4 h.; dzieci 3-5 lat: 5 mg co 4 h. Wg danych literaturowych doustna dawka początkowa morfiny u dorosłych i dzieci powyżej 3 mż. wynosi 0,2-0,4 mg/kg mc.; następnie dawkę ustala się adekwatnie do potrzeb chorego. W porównaniu do dawki morfiny stosowanej parenteralnie - dawkę doustną zazwyczaj należy zwiększyć o 50-100%. W leczeniu chorych z bólem nowotworowym nie określa się dawki maks. lub "dopuszczalnej", dawka odpowiednia to taka, która znosi ból.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na morfinę. Niewydolność oddechowa w przypadku braku sprzętu do resuscytacji i u chorych z ciężką astmą oskrzelową, niedrożność jelit, zahamowanie czynności ośrodka oddechowego, urazy głowy, opóźnione opróżnianie żołądka, ostra niewydolność wątroby; okres karmienia piersią; chorzy leczeni inhibitorami MAO (aktualnie lub przed mniej niż 2 tyg.); dzieci poniżej 3 rż.
Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożności
Ostrożnie stosować w ostrych objawach brzusznych o nieznanej etiologii, stanach spastycznych jelit, dróg moczowych lub żółciowych, u chorych wyniszczonych, w podeszłym wieku, we wstrząsie z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby, zaburzeniami czynności trzustki, zaburzeniami czynności płuc, chorobą Addisona, niedoczynnością tarczycy, przerostem gruczołu krokowego, zwężeniem cewki moczowej, hipotensją, hipowolemią, zaburzeniami połykania, po urazach czaszki z nadciśnieniem śródczaszkowym, w stanach drgawkowych, ostrym zatruciu alkoholem i delirium tremens, u pacjentów z zahamowaną czynnością OUN. W niewydolności nerek przy klirensie kreatyniny <50 ml/h stosowanie powtarzanych dawek morfiny może spowodować kumulację w organizmie aktywnego metabolitu (M6G) i narastanie objawów ubocznych i toksycznych.
Interakcje
Nasila działanie leków wpływających depresyjnie na OUN (uspokajających, nasennych, anestetyków ogólnych, pochodnych fenotiazyny, trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych, leków blokujących receptory β-adrenergiczne) pogłębiając sedację i zwiększając ryzyko depresji oddychania, śpiączki, spadku ciśnienia krwi; nasila działanie leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Nie wolno stosować z inhibitorami MAO (zalecana minimum 14-dniowa przerwa po odstawieniu inhibitorów MAO). Neuroleptyki zmniejszają lub znoszą nudności i wymioty po morfinie. Łączne stosowanie z lekami o działaniu agonistyczno-antagonistycznym w stosunku do receptora opioidowego może powodować wystąpienie objawów odstawienia. Czyści antagoniści receptorów opioidowych (np. nalokson) odwracają działanie morfiny (w tym wpływ kurczący na zwieracze i depresję oddechu). Alkohol nasila sedację po morfinie.
Ciąża i laktacja
W ciąży stosować, gdy korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Stosowanie u matek karmiących piersią jest przeciwwskazane.
Działania niepożądane
Bardzo często: zmienność nastroju, głównie euforia ale też obniżenie nastroju. Często: reakcje nadwrażliwości (reakcje alergiczne), bóle głowy, zawroty głowy, zmiany poziomu aktywności (zazwyczaj obniżenie, ale też podwyższony poziom aktywności lub stany pobudzenia), bezsenność, zmiany czynności poznawczych i sensorycznych (np. zaburzenia myślenia, zaburzenia percepcji/halucynacje, stan splątania), wymioty (szczególnie na początku leczenia), utrata apetytu, niestrawność i zaburzenia smaku, zaburzenia w oddawaniu moczu, zmniejszenie odruchu kaszlu, nadmierne pocenie się, skórne reakcje nadwrażliwości m.in. pokrzywka, świąd. Niezbyt często: zwiększenie częstości tętna pracy serca, istotne klinicznie obniżenie lub podwyższenie ciśnienia tętniczego. Rzadko: zwiększenie stężenia enzymów trzustkowych lub zapalenie trzustki, kolka żółciowa, kolka nerkowa, skurcz oskrzeli, zespół odstawienia. Bardzo rzadko: drżenie, niekontrolowane ruchy mięśni, napady drgawkowe, zwiększona wrażliwość na ból, która nie odpowiada na następną zwiększoną dawkę morfiny - występuje szczególnie przy dużych dawkach (w takim przypadku lekarz może zmniejszyć dawkę lub zmienić lek), niedrożność jelit, bóle brzucha, uzależnienie od leku, spadek libido, wzrost aktywności enzymów wątrobowych, niewyraźne widzenie, podwójne widzenie i oczopląs, skurcze mięśni, sztywność mięśni, trudności z oddychaniem (duszność), obrzęk płuc pochodzenia nie sercowego (u pacjentów poddanych intensywnej opiece medycznej), inne wysypki takie jak osutka oraz obrzęk obwodowy (przemijający po zakończeniu stosowania morfiny), zespół niedostosowanego wydzielania hormonu kontrolującego wydalanie wody (główny którego objawem jest niedobór sodu we krwi), zaburzenia erekcji, brak miesiączki. osłabienie ogólne, złe samopoczucie, dreszcze, obrzęk obwodowy. Mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne, zaczerwienienie na twarzy, omdlenia (utrata świadomości), kołatanie serca, zmniejszenie częstości tętna i niewydolność serca. Może rozwinąć się tolerancja na lek. Zaobserwowane pojedyncze przypadki zmian w uzębieniu, jednak dokładny związek z leczeniem morfiną nie został ustalony.
Działanie
Silny lek przeciwbólowy, agonista receptorów opioidowych (silny agonista receptorów mi, słabszy kappa i delta) o działaniu psychodysleptycznym (sedatywnym lub euforyzującym), kurczącym mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, dróg żółciowych i moczowych (powoduje kurcz odźwiernika, opóźnienie opróżniania żołądka, zwolnienie perystaltyki, zaparcia, wzrost ciśnienia w drogach żółciowych i moczowych). Zwęża źrenice, nasila uwalnianie hormonu antydiuretycznego, obniża temperaturę ciała i pobudliwość ośrodka oddechowego, działa przeciwkaszlowo, zwiększa stężenie histaminy we krwi. Przenika przez barierę łożyska, hamuje czynność skurczową macicy, przenika do mleka matki. Szybko wchłania się w przewodzie pokarmowym: po podaniu jednorazowej dawki leku efekt przeciwbólowy występuje w ciągu 10-30 min. Po przyjęciu doustnym dostępność biologiczna morfiny wynosi około 20-75%, w około 30% wiąże się z białkami osocza, dobrze przenika do tkanek, słabo do OUN (współczynnik rozdziału około 0,4). W około 60% jest metabolizowana w wątrobie, głównie (50%-70%) do 3-glukuronianu morfiny (M3G) i 6-glukuronianu morfiny (M6G). M6G wykazuje silne powinowactwo do receptorów opioidowych OUN (około 10-20 razy silniejsze od morfiny) i prawdopodobnie odgrywa główną rolę w działaniu przeciwbólowym leku stosowanego w dawkach powtarzanych. Metabolity wydalane są z moczem. Morfina podlega krążeniu wątrobowo-jelitowemu - częściowo przenika do żółci (około 10% dawki) i jest wydalana z kałem. Około 9-12% dawki jest wydalane w postaci nie zmienionej.
Skład
1 tabl. powl. zawiera 20 mg morfiny siarczanu.

Nasz serwis to aktualne i rzetelne źródło informacji na temat bezpłatnych leków dla seniora. Adresujemy go do wszystkich, zainteresowanych programem 75+, zarówno do pacjentów i ich opiekunów, jak i lekarzy oraz farmaceutów. Ustawa o darmowych lekach dla seniora, jak każdy nowy projekt, wywołuje wiele pytań i wątpliwości. Będziemy regularnie informować o wszelkich nowościach, zachęcamy więc do częstego odwiedzania naszej strony.

W serwisie znaleźć można wszystkie bezpłatne leki, które wymienione są na ogłaszanej przez Ministerstwo Zdrowia liście „S”. Informacje są na bieżąco aktualizowane - obowiązkowo co 2 miesiące, po opublikowaniu przez resort zdrowia najnowszego wykazu darmowych leków dla pacjentów powyżej 75 roku życia.

Wybranego produktu szukać można zarówno na podstawie jego nazwy, jak i schorzenia, w leczeniu którego jest wskazany. Opis leku uwzględnia kompletne dane na jego temat, takie jak m.in. skład, dawka, przeciwwskazania, działania niepożądane, środki ostrożności czy interakcje.

O programie leki 75+

Ustawa o bezpłatnych lekach dla pacjentów powyżej 75 roku życia, nazywana ustawą 75+, obowiązuje od 12 czerwca br. Zgodnie z ustawą każdy, kto ukończył 75 lat, ma prawo do bezpłatnych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych wymienionych w tym wykazie. Nie mają znaczenia dochody seniora ani jego status materialny. Jedynym kryterium, kwalifikującym do skorzystania z darmowego leku, jest wiek, weryfikowany na podstawie numeru PESEL.

Lista bezpłatnych leków dla seniora uwzględnia przede wszystkim te produkty, które wiążą się z leczeniem chorób wieku podeszłego. Będzie ona aktualizowana co 2 miesiące, tak jak lista wszystkich leków refundowanych. Za darmo seniorzy otrzymają głównie leki stosowane w terapii schorzeń sercowo-naczyniowych, urologicznych, układu oddechowego, pokarmowego i nerwowego, cukrzycy, osteoporozy, itp. Na liście „S” znajdą się te leki, na które dotychczas obowiązywała częściowa odpłatność (30 i 50 proc.).

Aby senior mógł otrzymać receptę na darmowy lek, musi zgłosić się do lekarza pierwszego kontaktu. Bezpłatne leki mogą też wypisywać pielęgniarki POZ, które mają uprawnienia do wystawiania recept. Ustawa o darmowych lekach nie przewiduje ograniczeń, dotyczących ilości tych medykamentów przysługujących seniorowi. W każdym przypadku lekarz będzie podejmował decyzję o niezbędnej dawce czy ilości opakowań.