Merck Sp. z o.o.

Bisopromerck® 5; -10

Substancje czynne:

Bisoprolol fumarate

Dostępne dawki:

tabl. powl. 10 mg 30 szt. X 100%
tabl. powl. 5 mg 30 szt. X 100%

Ostrzeżenia:

Laktacja
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Ciąża - trymestr 1 - Kategoria C
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Ciąża - trymestr 2 - Kategoria D
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Ciąża - trymestr 3 - Kategoria D
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Wykaz B
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Upośledza !
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.
Boczek i smalec
Posiłki bogatotłuszczowe mogą powodować wzrost lub spadek stężenia leku lub/i jego metabolitów we krwi. Wzrost stężenia występuje przez zwiększenie wchchłaniania leku z przewodu pokarmowego w wyniku rozpuszczania leku w tłuszczach emulgowalnych przez kwasy żółciowe. Konsekwencjami klinicznymi mogą być: bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia snu, niepokój, ponudzenie psychoruchowe, napady drgawek, hipotonia, bradykardia, zburzenia przewodzenia serca, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, łysienie, kaszel, wysypki skórne, świąd skóry oraz wzrost transaminaz we krwi. Zmniejszenie wchłaniania leku (chinapryl): tworzą się słabowchłanialne kompleksy leku z kwasami tłuszczowymi, czego konsekwencją kliniczną może być brak lub osłabienie efektów terapeutycznych.
Brukselka, brokuły
Warzywa kapustne i inne produkty żywnościowe zawierające dużo witaminy K. Dochodzi do zwiększonego wchłaniania wit. K z przewodu pokarmowego spowodowanego zwiększona podażą tej witaminy. W wyniku interakcji wzrasta ryzyko powstania zakrzepów i innych powikłań: zator tętnicy płucnej lub zatorowość płucna, udar mózgu, zawał serca.

Opis:

Wskazania
Nadciśnienie tętnicze krwi, choroba niedokrwienna serca.
Dawkowanie
Dorośli: w obu wskazaniach zalecana dawka to 5 mg bisoprololu fumaranu raz/dobę. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 10 mg bisoprololu fumaranu raz/dobę. Maks. zalecana dawka wynosi 20 mg raz/dobę. We wszystkich przypadkach dawkowanie jest ustalane indywidualnie w zależności od częstości rytmu serca i reakcji na leczenie. Czas trwania leczenia w obu wskazaniach. Leczenie bisoprololem jest na ogół leczeniem długotrwałym. Nie zaleca się nagłego przerywania leczenia bisoprololem ze względu na możliwość przemijającego nasilenia objawów choroby. Zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, nie należy nagle odstawiać produktu leczniczego. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki dobowej. Niewydolność wątroby lub nerek. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby lub nerek zwykle nie ma potrzeby modyfikowania dawkowania. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (ClCr < 20 ml/min) oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nie należy stosować dawki większej niż 10 mg bisoprololu na dobę. Doświadczenie ze stosowaniem bisoprololu u pacjentów poddawanych dializie jest ograniczone; nie ma jednak dowodów na konieczność modyfikowania dawkowania. Osoby w podeszłym wieku. Nie jest konieczne modyfikowanie dawki. Dzieci i młodzież. Ze względu na brak doświadczenia klinicznego ze stosowaniem bisoprololu u dzieci i młodzieży, nie zaleca się jego stosowania w tej grupie wiekowej.
Przeciwwskazania
Stwierdzona nadwrażliwość na bisoprolol lub związki należące do tej samej grupy chemicznej, ostra niewydolność serca lub okresy dekompensacji niewydolności serca wymagające stosowania dożylnej terapii inotropowej, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II i III°, zespół chorego węzła zatokowego, blok przedsionkowo-zatokowy, znaczne zwolnienie tętna przed rozpoczęciem leczenia poniżej 50 skurczów/min., silnie obniżone ciśnienie tętnicze krwi, kwasica metaboliczna, ciężka astma oskrzelowa, ciężkie przewlekłe obturacyjne zaburzenia czynności płuc, późne stadium choroby zarostowej tętnic obwodowych lub zespół Raynauda, nieleczony guz chromochłonny nadnerczy. jednoczesne podawanie inhibitorów MAO (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B).Nie należy podawać dzieciom ze względu na brak badań w tej grupie wiekowej.
Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożności
Cukrzyca, nadczynność tarczycy, długie głodówki, przebyte ciężkie reakcje uczuleniowe lub trwające leczenie odczulające, niewydolność serca, choroby naczyń obwodowych, blok przedsionkowo-komorowy I°z bólami w klatce piersiowej, dusznica bolesna naczynioruchowa z napadami bólowymi w spoczynku, łuszczyca lub łuszczyca w wywiadzie, chromochłonny guz rdzenia nadnerczy, zaawansowana niewydolność nerek lub wątroby. W początkowym okresie leczenia lek może ograniczać zdolność pacjenta do kierowania pojazdami mechanicznymi, obsługi maszyn lub pracy bez pewnego oparcia. Leczenia bisoprololem nie należy przerywać nagle. Lek należy odstawiać powoli, zmniejszając dawkę stopniowo w ciągu około 1 tyg.
Ciąża i laktacja
Ze względu na brak badań w tej grupie bisoprololu nie należy stosować u kobiet w okresie ciąży i karmienia piersią.
Działania niepożądane
Uczucie zmęczenia, zawroty głowy, bóle głowy oraz zaburzenia snu, depresja, niekiedy zaburzenia czucia, mrowienie i uczucie zimna w kończynach, parestezje, rzadko - zaburzenia widzenia, zapalenie spojówek, osłabienie łzawienia, nadmierne obniżenie ciśnienia krwi, hipotonia ortostatyczna, bradykardia, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, nasilenie niewydolności serca i zatrzymywanie płynów w kończynach, duszność wysiłkowa, nasilenie dolegliwości u pacjentów z chromaniem przestankowym lub zespołem Raynaud'a, rzadko - duszności u pacjentów ze skłonnością do skurczu oskrzeli, utrata apetytu, biegunka, zaparcia, mdłości i wymioty, bóle brzucha, bóle mięśni i stawów, osłabienie mięśni, skurcze mięśni, w pojedynczych przypadkach zapalenia jedno- lub wielostawowe, skórne reakcje uczuleniowe np. zaczerwienienie, świąd, wysypka, nadwrażliwość na światło słoneczne, pokrzywka, poty, ujawnienie się łuszczycy, pogorszenie jej przebiegu lub wysypki łuszczycopodobne, rzadko - zaburzenia libido i potencji, ujawnienie się cukrzycy utajonej lub pogorszenie cukrzycy objawowej. W przypadku długotrwałych głodówek, ścisłych postów lub dużych obciążeniach fizycznych mogą wystąpić stany hipoglikemii. W rzadkich przypadkach dochodzi do zwiększenia stężenia lipidów w surowicy. W pojedynczych przypadkach obserwowano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych w surowicy (A1AT, AspAT) i/lub zapalenie wątroby.
Działanie
Lek z grupy β-adrenolityków o wysokiej selektywności w stosunku do receptorów β1, pozbawiony wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej. Działa chronotropowo ujemnie, wydłuża czas przewodzenia w węźle AV, zmniejsza pojemność minutową, przez co obniża ciśnienie tętnicze krwi u chorych na nadciśnienie tętnicze. Nie wykazuje ujemnego działania inotropowego. Przez zmniejszenie zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen zmniejsza częstość epizodów bólowych i zwiększa tolerancję wysiłku w dławicy piersiowej. Zmniejsza również aktywność reninową osocza. Wybiórcza blokada receptorów adrenergicznych β1 w sercu zmniejsza ryzyko występowania działań niepożądanych związanych z obwodowym działaniem leku w porównaniu z lekami nieselektywnymi. Po podaniu doustnym, prawie w całości jest wchłaniany z przewodu pokarmowego, a jego biodostępność wynosi ok. 90%. Około 50% dawki jest metabolizowane w wątrobie i wydalane z moczem w postaci metabolitów, a 50% jest wydalane z moczem w postaci nie zmienionej. T0,5 wynosi 10-12 h.
Skład
1 tabl. powl. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

Nasz serwis to aktualne i rzetelne źródło informacji na temat bezpłatnych leków dla seniora. Adresujemy go do wszystkich, zainteresowanych programem 75+, zarówno do pacjentów i ich opiekunów, jak i lekarzy oraz farmaceutów. Ustawa o darmowych lekach dla seniora, jak każdy nowy projekt, wywołuje wiele pytań i wątpliwości. Będziemy regularnie informować o wszelkich nowościach, zachęcamy więc do częstego odwiedzania naszej strony.

W serwisie znaleźć można wszystkie bezpłatne leki, które wymienione są na ogłaszanej przez Ministerstwo Zdrowia liście „S”. Informacje są na bieżąco aktualizowane - obowiązkowo co 2 miesiące, po opublikowaniu przez resort zdrowia najnowszego wykazu darmowych leków dla pacjentów powyżej 75 roku życia.

Wybranego produktu szukać można zarówno na podstawie jego nazwy, jak i schorzenia, w leczeniu którego jest wskazany. Opis leku uwzględnia kompletne dane na jego temat, takie jak m.in. skład, dawka, przeciwwskazania, działania niepożądane, środki ostrożności czy interakcje.

O programie leki 75+

Ustawa o bezpłatnych lekach dla pacjentów powyżej 75 roku życia, nazywana ustawą 75+, obowiązuje od 12 czerwca br. Zgodnie z ustawą każdy, kto ukończył 75 lat, ma prawo do bezpłatnych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych wymienionych w tym wykazie. Nie mają znaczenia dochody seniora ani jego status materialny. Jedynym kryterium, kwalifikującym do skorzystania z darmowego leku, jest wiek, weryfikowany na podstawie numeru PESEL.

Lista bezpłatnych leków dla seniora uwzględnia przede wszystkim te produkty, które wiążą się z leczeniem chorób wieku podeszłego. Będzie ona aktualizowana co 2 miesiące, tak jak lista wszystkich leków refundowanych. Za darmo seniorzy otrzymają głównie leki stosowane w terapii schorzeń sercowo-naczyniowych, urologicznych, układu oddechowego, pokarmowego i nerwowego, cukrzycy, osteoporozy, itp. Na liście „S” znajdą się te leki, na które dotychczas obowiązywała częściowa odpłatność (30 i 50 proc.).

Aby senior mógł otrzymać receptę na darmowy lek, musi zgłosić się do lekarza pierwszego kontaktu. Bezpłatne leki mogą też wypisywać pielęgniarki POZ, które mają uprawnienia do wystawiania recept. Ustawa o darmowych lekach nie przewiduje ograniczeń, dotyczących ilości tych medykamentów przysługujących seniorowi. W każdym przypadku lekarz będzie podejmował decyzję o niezbędnej dawce czy ilości opakowań.